Hırs, İhanet ve Fedakarlık: Üç Aylık İmparator Otho’nun Hikayesi

Galba’nın Roma Forumu’nda kanlar içinde can vermesinin ardından, Roma’nın yeni imparatoru belli olmuştu: Marcus Salvius Otho. Neron’un eski dostu, hırslı ve savurgan bir aristokrat olan Otho, Dört İmparator Yılı’nın ikinci perdesini açıyordu. İhanetle ve kanla ele geçirdiği tahtta sadece üç ay kalabilen bu adamın hikayesi, Roma tarihinin en şaşırtıcı sonlarından birine sahiptir.

Neron’un Gözdesi, Sürgün Vali

Gençliğinde İmparator Neron’un en yakın arkadaşlarından ve eğlence ortağı olan Otho, lüks ve sefa içinde bir hayat sürüyordu. Ancak bu dostluk, Otho’nun güzelliğiyle meşhur karısı Poppaea Sabina yüzünden sona erdi. Otho, karısını Neron ile tanıştırdıktan sonra Neron, Poppaea’yı metresi olarak aldı. Otho’dan boşanmasını sağladı ve Otho’yu başkentten uzaklaştırmak için onu Lusitania (bugünkü Portekiz) eyaletine vali olarak sürgüne gönderdi. Otho, on yıl boyunca bu görevde kalarak intikam gününü bekledi.

İhanetle Gelen Taht: Galba’nın Sonu

Neron’a karşı isyan bayrağını açan Galba’ya ilk destek verenlerden biri Otho oldu. Yaşlı Galba’nın kendisini evlat edinip varisi yapacağını umuyordu. Ancak Galba, Piso adında başka bir soyluyu seçince Otho’nun hayalleri suya düştü. Harekete geçen Otho, Galba’nın cimriliğinden bıkan ve ikramiyelerini alamayan Praetorian Muhafızları ile anlaştı. 15 Ocak 69’da, muhafızlar tarafından imparator ilan edildi ve aynı gün Galba ve Piso’yu Forum’da vahşice katlettirdi.

Üç Aylık İmparator: Vitellius’a Karşı Savaş

Otho, Neron’un heykellerini yeniden diktirerek ve onun dostlarını görevlerine iade ederek halkın bir kısmının sevgisini kazandı. Ancak daha tahtına oturamadan, Cermanya lejyonlarının kendi komutanları Vitellius‘u imparator ilan ettiği haberini aldı. Vitellius’un orduları, Roma’ya doğru yürüyüşe geçmişti. Roma, yeni bir iç savaşın eşiğindeydi. Otho, beklenmedik bir kararlılıkla ordusunun başına geçti ve Vitellius’un güçlerini durdurmak için kuzeye yürüdü.

Bedriacum Yenilgisi ve Onurlu Bir Son

İlk başlarda bazı başarılar kazansa da, Otho’nun ordusu 14 Nisan 69’da Birinci Bedriacum Savaşı‘nda Vitellius’un generalleri karşısında ağır bir yenilgi aldı. Savaş kaybedilmişti, ancak Otho’nun hala emrinde sadık ve güçlü lejyonları vardı. Danışmanları savaşa devam etmesi için ısrar ediyordu.

Ancak Otho, herkesi şaşırtan bir karar verdi. Roma’nın daha fazla kan ve gözyaşına boğulmasını istemediğini söyledi. “Bir kişinin herkes için ölmesi, herkesin bir kişi için ölmesinden daha adildir” diyerek, iç savaşı bitirmek için kendi hayatını feda etmeye karar verdi. Ertesi sabah, çadırında kendini kalbinden hançerleyerek intihar etti.

Otho’nun hikayesi, Anlatika‘da ele aldığımız gibi, tarihin ironilerle dolu olduğunu gösterir: Saltanatına kan dökerek başlayan bir adam, daha fazla kan dökülmesin diye kendi canına kıyarak Roma’ya beklenmedik bir hizmette bulunmuştur. Hırsla çıktığı bu yolda, onurlu bir sonla ayrılarak tarihin en karmaşık imparatorlarından biri olarak hafızalara kazındı.